دوم اينكه ديدند پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم با رياست و جاه طلبى و توغل در ماده و مال و زخارف دنيوى كه روش ديرينه يهود بوده مخالف است از اينجهت زير بار نبوت او نرفتند . سوم اينكه توهم مينمودند پس از بعثت آن نبى موعود مشركين عرب كه دشمن سرسخت يهود بودند به او ايمان نمىآورند و اينان بر آنها چيره شده و انتقام خواهند كشيد و وقتى ديدند كفار مدينه بايمان به آن حضرت سبقت گرفتند بواسطه دشمنى با آنها كافر شده و ايمان به آن حضرت نياوردند ، اگر چه ميتوان گفت عمده علت كفر آنان همان حبّ حيات دنيوى و مال و منال و زخارف آن بوده چنانچه از آيات بعد استفاده مىشود و علل ديگر بهانهء بيش نبوده مثل اينكه ميگفتند چون جبرئيل بر اين پيغمبر نازل مىشود ما به او ايمان نميآوريم . فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرِينَ تفسير اين قسمت قبلا گذشت . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 90 ] بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى غَضَبٍ وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ ( 90 ) ( بد چيزى است آنچه نفسهاى خود را به آن فروختند كه كافر شدند به آنچه خدا نازل فرمود از روى حسد بردن بر اينكه خداوند از فضل خود نازل مىكند بر هر كدام از بندگانش كه بخواهد ، پس بغضب الهى بر روى غضب ديگر برگشتند و براى كافران عذاب خوار كننده است ) بئس از افعال ذم است مقابل نعم كه از افعال مدح است و در بئس چهار